Geen categorie

3 dingen die ik leerde over ‘iets voor mezelf doen’

Je hoort het ontzettend veel mensen roepen en ik heb het ook minstens honderd keer gezegd: “Ooit wil ik iets voor mezelf doen.” Juist. Wat kan er nóg vager zijn dan die uitspraak? Want wanneer is ‘ooit’? En wat is ‘iets’? Waar heb je dan eigenlijk behoefte aan? Graag deel ik drie inzichten met je die ik het afgelopen jaar opdeed. Want het leuke is: met ‘iets voor jezelf doen’ kun je vandaag al beginnen!  

Het draait om creativiteit

Ik ontdekte dat de behoefte om ‘iets voor mezelf te doen’ eigenlijk een schreeuw was om meer creativiteit. Ik heb vijfentwintig jaar lang netjes gedaan wat er van me verwacht werd (oké, niet liegen, wat school en werk betreft dan). Daardoor werkte ik vooral aan andermans dromen en raakte ik ‘mezelf’ soms een beetje kwijt. De afgelopen jaren kreeg ik steeds meer de behoefte om zelf iets te creëren en me los te maken van andermans verwachtingen. Gewoon iets maken zonder dat iemand daar zo nodig iets van moet vinden. En dan beland je dus op een regenachtige dag in je vaders schuurtje en sta je een IKEA-krukje om te bouwen tot een schots en scheve lamp. En daar ben je dan megatrots op. Elke keer als een nieuwe bezoeker je huis dreigt te betreden, houd je dat lelijke ding omhoog en zeg je: “die heb ik zelf gemaakt!” En dat ‘vrije’ en autonome gevoel was eigenlijk vooral waar ik naar op zoek was.

Je bent Steve Jobs niet

De afgelopen jaren heb ik echt wel veel leuke ideeën gehad om dat ‘iets’ mee in te vullen. Ik bedacht een versbox-concept (daarna werd dat dus mega succesvol, shit), ik wilde een boek schrijven, ik brainstormde op horecaconcepten en wilde een bloemenstal. Maar ik ondernam nooit echt actie, want geen van die ideeën was ‘perfect’ in mijn hoofd. Het was niet af. Het klopte nog niet helemaal. En dus deed ik niks. Ik had natuurlijk ook gewoon kunnen beginnen. In het klein. Kunnen proberen, testen, falen. Slim kunnen kopiëren. Want he, alle groten der aarde zijn begonnen door te kopiëren. Van Gogh werd geïnspireerd door Gauguin en Kurt Cobain begon door de nummers van Led Zeppelin perfect te kopiëren. Maar nee: ik moest en zou natuurlijk iets bedenken wat nog niemand ooit had kunnen bedenken. Mijn perfectionisme killde ieder creatief idee.

Denk niet zo radicaal

Op een dag ben ik langzaam begonnen met gewoon te doen wat in me op kwam. Ik ben mega veel gaan schrijven, ben me gaan verdiepen in de betekenis van bloemen, bloemen gaan drogen en ansichtkaartjes gaan maken. Vorige week ben ik een Instagramkanaal begonnen waarop ik verhaaltjes, gedichtjes en mijn bloemenverslaving deel. Nu al heb ik het gevoel dat ik dat ‘iets’ aan het doen ben, ‘voor mezelf’. Terwijl het nog weinig voorstelt en ik nog steeds 40 uur per week in loondienst werk. Natuurlijk heb ik genoeg ideeën om dit ooit groter op te zetten, maar het hoeft niet zo radicaal. Ik had altijd het gevoel dat ik moest kiezen tussen een baan in loondienst of dat andere onbekende. Maar gelukkig is niets minder waar. Gewoon klein beginnen kan blijkbaar al een wereld van verschil maken. Dus chill!

Deze blog werd eerder gepubliceerd op Lifejunkie.nl.

Eén reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *