Geen categorie

Dan maar raar

‘Ben jij jezelf al eens écht tegen gekomen?’

Goh wat een hippe vraag is dat toch tegenwoordig. Ik mezelf tegen gekomen? Ik verwacht dat je op zo’n moment volwassen wordt en ophoudt met dromerig voor je uitstaren, dus nee misschien ben ik mezelf nog niet ‘écht’ tegen gekomen. Ik ben al een beetje vreemd sinds ik een klasgenootje in groep drie de haren uit haar hoofd trok om een legoblokje. In chronologische volgorde schopte ik andermans voetballen op het dak van de school, snapte ik de ballen van ‘normaal’ gedrag en verbrijzelde ik vele jongemannenballen voordat ik mijn havo-diploma haalde. Een zwerver door mijn eigen leven en een vreemde in mijn eigen bed. Weet je, misschien ”landen” we allemaal pas op een gegeven moment op aarde. Misschien ben ik niet de enige kwetsbare Alice in Wonderland die zichzelf de hele dag afvraagt waar ze is en waar ze naartoe moet. Maar eerlijk gezegd boeit het me geen flikker meer. Dan maar de enige Alice, dat rare meisje dat van die leuke ‘verhaaltjes’ schrijft, met die felgekleurde nagels en dikke billen. Fuck dat. Ik ben blij dat ik zoveel om me heen kijk dat ik er hoofdpijn van krijg, bh’s als verkapte kunst in lijstjes prop en het hele jaar door een knalroze kerstboom heb staan. Ja ik ben een emotionele achtbaan, af en toe en beetje overenthousiast en af en toe een beetje te snel aangebrand. Ik weet nog steeds niet wie ik ben, maar ik zal in ieder geval nooit niemand zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *