Geen categorie

Ik ging naar een vrouwencirkel en dit is wat er gebeurde

Vriendin R. is niet alleen ontzettend grappig en lief, maar sleept me ook mee naar de meest bijzondere spirituele ervaringen. Vaak blijkt tijdens zo’n meditatie- of dansspektakel al snel dat ik veel te nuchter ben om me er écht in te verliezen, maar desondanks zijn deze belevenissen altijd onbetaalbaar. Vorige week crosten we samen richting het midden van het land om een vrouwencirkel bij te wonen waarin we op zoek zouden gaan naar onze ‘vrouwelijke unieke powers’, aldus de uitnodiging.

Niets nieuws

Tegenwoordig zijn speciale bijeenkomsten voor vrouwen in trek. Ceremonies, meditatieavonden en vrouwencirkels, je hoort er steeds meer over. Toch is het niet bepaald iets nieuws. In de prehistorie kwamen vrouwen al samen om te zingen en dansen en in de jaren 80 organiseerden vrouwen bijeenkomsten bij volle maan om ervaringen te delen. Voor mijzelf is het wel echt iets onbekends. Alhoewel, op mijn zestiende had ik iedere maand een Girls Night met vriendinnen, waarbij dan grote voorraden Ben & Jerry’s en gezichtsmaskers het huis in werden gesleept. Maar dat telt niet, denk ik.

Kaarslicht en beslagen ruiten

Samen met R. loop ik over een donker pad richting een oude boerderij. Wanneer we dichterbij komen, zien we door het beslagen raam veel kaarsen en kandelaars. Hier moet het zijn. Bij binnenkomst worden we ontvangen door de groep, die tot mijn verbazing uit alleen maar knappe jonge meiden bestaat. Goh, als je de wierook, kaarsen en lange rokken wegdenkt, zou je denken dat we het zo meteen met zijn allen op een zuipen gaan zetten. We zouden prima door kunnen gaan als jaarclub van een studentenvereniging. Die gedachte vervaagt echter al snel wanneer we de ceremonieruimte betreden: ik word energetisch gereinigd met de rook van gedroogde salie, waarna we allemaal in een kring op de grond gaan zitten. De avond begint met de eerste sharing circle. In het midden van de kring ligt een talking stone: alleen degene die deze steen vasthoudt mag praten. Van deze start word ik een beetje zenuwachtig en al vrij snel heb ik de behoefte om de steen te pakken en dat ook gewoon uit te spreken. Kijk, dat lucht al meteen op.

Bijna een gendercrisis

Tijdens de uren die volgen doen we verschillende meditaties en luisteren we naar muziek waarbij ‘de vrouwelijke energie’ centraal staat. Ik merk dat ik soms niet zo goed weet wat ik ermee moet en dat het juist veel vragen oproept. Heb ik wel zoveel zachtheid in mij? Vind ik eigenlijk wel dat ‘vrouwelijke powers’ onvoldoende ruimte krijgen? Is er in mijn leven wel plaats voor mijn vrouwelijke intuïtie? Ik ben meer van hoppa, hatsjikidee, gaan met de banaan. Heb ik niet te veel mannelijke eigenschappen? Je zou er bijna een gendercrisis van krijgen. Ook doen we een vorm van meditatie die ik nooit eerder gezien heb: shaking. Dit is een meditatie waarbij je je lichaam heen en weer schudt en heftig in en uit ademt, totdat je lichaam het overneemt van je bewustzijn. Op een gegeven moment worden we gevraagd om volledig ‘’JA’’ te zeggen tegen het leven en het gevoel dat je op dat moment ervaart. ‘’JA, JA, JAAAAAAAAAAAAA,’’ klinkt het door de ruimte. Ik hoop echt zó voor de buurman dat hij precies dit moment heeft uitgekozen om zijn hond uit te laten, zodat hij een glimp kan opvangen van dit visuele spektakel.

Een tijdloze haven

Tijdens de tweede sharing circle blijkt dat er vrij heftige emoties naar boven zijn gekomen bij een groot deel van de groep. Daar gaan we over in gesprek en de nodige tranen vloeien. Er worden armen om elkaar heen geslagen en niemand lijkt nog een besef van tijd te hebben. Het voelt wel echt alsof we even met zijn allen in een veilige, tijdloze haven zijn beland. Toch is het af en toe ook wel een beetje ongemakkelijk om zo intiem te zijn met onbekenden en daardoor worden er uiteindelijk gelukkig ook nog veel grapjes gemaakt. Thank god. Als afsluiter mag je aangeven wat je nodig hebt op dat moment. Iemand geeft een beetje lacherig aan dat ze graag lepeltje-lepeltje zou willen liggen. Daar wordt uiteraard meteen op ingehaakt. Zo eindigt de avond met een scène waarbij acht jonge vrouwen, naast de kachel en te midden van tientallen kaarsen, lepelend op de grond liggen in een afgelegen boerderij.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *