Geen categorie

Ojee, heb ik last van escapisme?

Ik mag momenteel drie hele dagen genieten van de allermooiste tuin die je ooit gezien hebt, gerechten die rechtstreeks uit de moestuin komen en een prachtige hotelkamer in een oude watertoren. Villa Augustus is zo’n horecaconcept wat helemaal klopt; het is een gecreëerde sprookjeswereld waarin ik mezelf helemaal kan verliezen. Net als in de boeken van Santa Montefiore waar ik inmiddels verslaafd aan ben geraakt, een dagje Efteling of de Harry Potter-films die vanaf deze week iedere maandagavond worden uitgezonden (yes!). Maarem, is dat eigenlijk wel ‘normaal’, dat ontsnappen? Help! Heb ik last van escapisme?

 

Escapisme = is de psychologische neiging of gewoonte om de zorgen van het alledaagse leven en de daarbij horende verplichtingen te vergeten. Een escapist trekt zich terug in een “andere wereld”, zoals fictie, amusement, hobby, theater, videospellen en film. (Wikipedia)

 

Wanneer je vervolgens wild gaat googlen op de term escapisme, kom je erachter dat er vanuit veel verschillende invalshoeken naar dit verschijnsel wordt gekeken. Bijvoorbeeld vanuit de verslavingszorg. Wanneer je drugs, alcohol, seks of games misbruikt om te ontsnappen aan de werkelijkheid, wordt dat escapisme genoemd. Ik denk niet dat mijn verslaving aan romantische verhalen over oude Italiaanse havenstadjes in deze categorie valt, wel? Ook wordt de term vaak in verband gebracht met LARP (Live Action Role-Playing) games, waarbij deelnemers zich verkleden als personage in een fantasiewereld. Al moet ik toegeven dat het me best leuk lijkt eens zoiets te doen –als vrijgezellenfeest ofzo-, zo extreem is het (nog) niet gesteld met me.

 

Trendonderzoekers claimen dat escapisme een enorme jongerentrend is. Ha, daar voel ik me wel door aangesproken! We moeten allemaal enorm veel tegenwoordig en ervaren veel druk. Als tegenhanger op die prestatiemaatschappij, willen jongeren meer in het ‘nu’ leven en zoeken zij hun toevlucht in bijvoorbeeld games, zomerkampen voor volwassenen of survivalweekenden in de natuur. Maar ook de heersende festivalcultuur zou het gevolg zijn van een massale behoefte om te ontsnappen aan de werkelijkheid. Nou, als je ‘m zo stelt, dan heeft heel Nederland last van escapisme.

 

Conclusie? Ik denk inderdaad dat mijn voorkeur voor romantische verhalen, plekken en films inderdaad wel iets te maken zou kunnen hebben met ‘vluchten’. Want ja, wie wil zich nou niet even wanen in een totaal andere wereld waar de allermooiste wilde bloemen groeien en romantiek nog super eenvoudig is? Volgensmij hoef ik me voorlopig nog geen zorgen te maken. En dat is maar goed ook, want ik heb zojuist een heel idyllisch plekje gespot waar ik mijn boek uit ga lezen. In de zon. Midden in de moestuin.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *