Geen categorie

‘Vertrouwen in het universum’; ik geloof dat ik het begin te snappen

Ik heb me deze zomer al een paar keer een wandelend generatiecliché gevoeld en vervolgens dan ook weer heel druk gemaakt over het feit dat ik absoluut geen typische Millennial in identiteitscrisis wil zijn. Dat schoot niet echt op allemaal.

Laatst sprak ik midden in zo’n semi crisissituatie (ziet eruit als: de hele dag stoïcijns Love Island kijken in pyjama) met een goede vriendin over de dingen die steeds maar niet lijken te lukken. Tijdens dat gesprek sprak zij meerdere malen over loslaten, vertrouwen en ‘geloven in alles wat het universum voor je in petto heeft’. Het klonk oprecht heel mooi en lief allemaal, maar op dat moment voelde ik hem eerlijk gezegd nog niet zo. Ik ben meer van de can do-mentaliteit, van hatsa er tegenaan! Ongelukkig in je huis? Joehoe laat die verhuisdozen maar komen! Geen uitdaging meer in je baan? Gas op die sollicitatiebrieven! Allemaal heel leuk met dat vertrouwen en loslaten, maar dat universum betaalt mijn huur niet en voert ook geen sollicitatiegesprekken. Ik fix het liever gewoon zelf en het liefste een beetje snel ook. Dreams don’t work unless you do, toch?

Toch viel het deze week ineens allemaal op zijn plaats (was dat het Universum aan het werk?). Ik las een artikel over de wetten van het universum. Zweverig? Ja, een beetje wel. Maar het komt er eigenlijk op neer dat alles één is, dat we allemaal met elkaar verbonden zijn en dat we dus eigenlijk allemaal het universum zijn. Klinkt in ieder geval als een gezellige boel. En die wetten stellen dus ook dat vertrouwen op het universum, eigenlijk gewoon vertrouwen in jezelf is. Door keuzes te maken die bij jou passen, je angsten serieus te nemen en je intuïtie te volgen. Maar ook door verantwoordelijkheid te nemen voor je eigen leven en je eigen acties. Kijk, nu komen we ergens. Opeens begon ik het een beetje te snappen. Uiteindelijk komt alles weer terug bij jou en alles wat in jezelf zit. En het voelt best wel fijn om erop te vertrouwen dat mijn eigen gevoel me wel zal leiden naar wat bij mij past en wat ik juist los moet laten. Ik wil best geloven dat daardoor alles wel goed komt.

Als een soort van kersje op de taart zag ik vandaag ook nog een quote op Instagram die helemaal binnenkwam. Er stond: ‘’Find your peace, and then everything will fall into place.’’ En hoe zweverig dat een maand geleden ook voor mij zou hebben geklonken met heel veel bijbehorende vraagtekens, voel ik hem nu wel echt. Ik heb super veel grote dromen, maar mijn intuïtie zal het me echt wel melden als ik iets moet ondernemen om die uit te laten komen. Ik hoef niet constant bang te zijn dat ik onbewust kansen aan me voorbij laat gaan. Ik geloof zomaar dat ik het vertrouwen te pakken heb.

Ohja en zullen we overigens ook lekker stoppen met dat hele Millenialgezeur? Laten we gewoon met zijn allen toegeven dat het leven best wel heftige shizzle is op zijn tijd en dat het alleen maar fijn is dat wij ‘jongelui’ daar tegenwoordig gewoon ongegeneerd over mogen praten. Dan hoeven we ons daar in ieder geval al niet meer druk over te maken. Dat schiet wel zo lekker op.

Deze blog werd eerder gepubliceerd op Lifejunkie.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *